Nuri Yılmaz

Ankara’da bir ev hanımı olan Sevim, sosyal medyada gördüğü reklamla çok cazip fiyatlı bir mutfak robotu için sipariş verdi. Site profesyonel görünüyordu — altında Visa, Mastercard, Troy logolar vardı, SSL kilidi de aktifti. 3 hafta sonra ürün gelmedi, telefon numarası yanıt vermedi, site de kapanmıştı. 890 TL gitmişti.

Devamını oku

Gaziantep’te bir akademisyen olan Demet, çantasını otobüste unuttu. Çantasında ana kartı, sanal kart bağlı olduğu bir prepaid kart ve telefonu vardı. Bunu fark ettiği anda mobil bankacılık şubesini aradı, ama o üç dakika içinde panik yapmamış, doğrudan kendi telefonundaki banka uygulamasından kartlarını kilitlemişti. Sanal kart limitlerini sıfırlamış, ana kartı dondurmuş, çağrı merkezini aramıştı. Otuz dakika sonra çantası bulunduğunda hesabında bir kuruşluk yetkisiz işlem yoktu. Aynı durumdaki çoğu kişinin hesabı boşaltılırdı. Aradaki fark üç şeydi: limit yönetimi disiplini, ilk 10 dakikada doğru refleks ve sanal kart altyapısı.

Devamını oku

Ankara’da bir öğretmen olan Burak, ev kredisi başvurusu yaptı ve reddedildi. Şaşkındı — kredi notu 1750 gibi yüksek bir rakamdı. Bankacıyla konuşunca öğrendi: Sorun puan değil, raporun içindeki detaylardı. Son 3 ayda 4 farklı bankaya kredi kartı başvurusu yapmış, kredi kartı limitinin yüzde 90’ını kullanıyordu. Banka, yüksek puana rağmen “bu kişi nakit sıkışıklığında” sinyalini almıştı.

Devamını oku

Mersin’de yaşayan Ahmet, hiç kredi başvurusu yapmamıştı. Ama bir gün bankadan ret cevabı aldı: “Mevcut borç yükümlülüğünüz çok yüksek.” Kredi sicilini sorguladığında şok oldu — adına 3 farklı şirkette ortak görünüyor, bu şirketlerin vergi borçları yüzünden kredi notu mahvolmuştu. Kimlik bilgileri bir veri sızıntısında çalınmış, dolandırıcılar bu bilgilerle naylon şirketler kurmuştu. Ahmet’in sorunu çözmesi 14 ay sürdü.

Devamını oku